Για πληρωμή συνδρομής μέλους

 

Περισσότερες πληροφορίες: τηλ. 22874050

 

 

Μεγάλες Δόξες του ΓΣΠ

Ντίνος Μιχαηλίδης

Το όνομα του ταυτίστηκε απόλυτα με την έννοια του αθλητισμού. Η μόρφωση του στα θέματα Ολυμπισμού, η σκληρή δουλειά του στους αθλητικούς χώρους, η απλότητα στη φυσιογνωμία του αλλά προπάντων "το όραμα" του για τον αθλητισμό είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που συνθέτουν το παζλ της προσωπικότητας του Ντίνου Μιχαηλίδη. Γέννημα θρέμμα αθλητικής οικογένειας βρίσκεται από τα πρώτα χρόνια της ζωής του στα γήπεδα, στην αρχή σαν αθλητής, μετά σαν προπονητής και στο τέλος σαν ένα καταξιωμένο Διοικητικό Στέλεχος.

Ο Ντίνος Μιχαηλίδης σημαιοφόρος της Εθνικής Στίβου της Ελλάδας

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ

Στον αθλητισμό βρέθηκα στην ηλικία των 17 χρόνων στην 5η τάξη του Γυμνασίου. Σε εσωτερικούς αγώνες της τάξης μου, ο Γυμναστής μου κ. Ανδρέας Χατζηβασιλείου με ξεχώρισε και με ώθησε να ασχοληθώ με τον στίβου. Είχα λάβει μέρος στο αγώνισμα των 1000μ και ο κ. Χατζηβασιλείου ο οποίος ήταν ταυτόχρονα και προπονητής στο ΓΣΠ, διέκρινε από νωρίς το ταλέντο μου.

Προηγούμενα ήμουν δραστηριοποιημένος στον αθλητισμό και μου άρεσε ιδιαίτερα το ποδόσφαιρο. Προέρχομαι από αθλητική οικογένεια και στον αθλητισμό με ώθησε ο θείος μου ο Βάσος Παναγιώτου ο οποίος τότε ήταν έφορος ποδοσφαίρου στο ΑΠΟΕΛ. Πρέπει να σας πω ότι επειδή είμαι μοναχοπαίδι, είχα πολύ στενή σχέση με τα ξαδέλφια μου, γι' αυτό και ο θείος μου μέσα από την θέση που κατείχε μας έμπασε από μικρή ηλικία στα μυστικά του ποδοσφαίρου. 

- κ Μιχαηλίδη πως ήταν τα πρώτα βήματα σας βήματα στο στίβο ; 

Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως από την ημέρα που άρχισα να ασχολούμαι με τον στίβο στην Κύπρο μέχρι και την ημέρα που αποφοίτησα από το Γυμνάσιο, δεν έχασα σε αγώνα. 

- Στα πρώτα σας βήματα ποιούς αθλητές θυμάστε να αντιμετωπίσατε στα αγωνίσματα σας

Ήταν ο Αργυρός Χατζηβασιλείου, ο Σπύρος Στυλιανού, ο Ανδρέας Ευθυμίου, ο Νίκος Κατράνης, ο Νίκης Γεωργίου, στη δύση της καριέρας του, ο Ξάνθος Μενελάου, ο Μάκης Δημοσθένους. Ήταν όλοι αξιόλογοι αθλητές και πρόσφεραν πάρα πολλά στον αθλητισμό. 

- Μετά το τέλος του σχολείου φύγατε για σπουδές στο εξωτερικό. Μπορείτε να μας μιλήσετε για εκείνοα τα χρόνια της σταδιοδρομίας σας ; 

Αμέσως μετά το Γυμνάσιο πήγα για σπουδές στη Γυμναστική Ακαδημία στην Αθήνα. Με την άφιξη μου πήρα μεταγραφή στον Πανελλήνιο Γ.Σ. και αγωνίστηκα με τα χρώματα του Πανελληνίου μέχρι την ημέρα που επέστρεψα στην Κύπρο και ολοκλήρωσα την καριέρα μου σαν αθλητής.

Παράλληλα με το στίβο ασχολήθηκα και με το μπάσκετ του συλλόγου μου. Το 1964 όταν συμπεριλήφθηκα στην Εθνική ομάδα στίβου της Ελλάδας, μου είχε απαγορευτεί η ενασχόληση με το μπάσκετ.

Αξίζει να αναφερθεί εδώ ότι όταν κλήθηκα το 1964 στην Εθνική Στίβου, ήμουν ο πρώτος Κύπριος αθλητής μετά το 1960 που αγωνίσθηκε με τα Εθνικά χρώματα της Ελλάδας. Έγινε τότε η αρχή της συμμετοχής των Κυπρίων αθλητών στην Εθνική Ελλάδας και ακολούθησαν πιο μετά οι Χάρης Αϊβαλιώτης, Λουκάς Λουκά, Χάρης Δημητρίου, Γιώργος Μικελλίδης. 

- Υπήρξαν κάποια άλλα σημαντικά στοιχεία που μπορούν να αναφερθούν εδώ για την εποχή της αθλητικής σας σταδιοδρομίας ; 

Από την εποχή που πήγα στην Ελλάδα μέχρι το 1969 που επέστρεψα στην Κύπρο, προπονητής μου ήταν ο Βασίλης Σακκελλαράκης στον οποίο οφείλω τα περισσότερα που πέτυχα σαν αθλητής. Αξιοσημείωτο επίσης είναι το γεγονός ότι από το 1969 δεν έχασα από κανένα αθλητή.

Πρέπει επίσης να τονίσω ιδιαίτερα πως ευτύχησα να αγωνισθώ σε μία περίοδο στην Ελλάδα που άλλαζαν εξ' υπαρχής οι στόχοι στον αθλητισμό. Είχε υπεισέλθει ο στόχος για διακρίσεις σε διεθνές επίπεδο κάτι που θα έφερνε τον Ελληνκό αθλητισμό εκτός συνόρων. Παράλληλα είχε τεθεί σαν προτεραιότητα και η ανάληψη μεγάλων διοργανώσεων, ώστε να ενισχυθεί η περαιτέρω ανάπτυξη του αθλητισμού. 

- Τη δεκαετία του '60 υπήρχαν σημαντικά ονόματα στο στίβο της Ελλάδας. Θα μπορούσατε να μας θυμίσετε τους αθλητές της εποχής που εσείς αγωνιστήκατε με την Εθνική Ελλάδας ;

Είχα την τύχη να αγωνισθώ σαν ένας από τους νεαρότερους της νέας γεννιάς με το Γιώργο Μαρσέλλο, τον Τσαγκανίκα, τον Κουνάδη, τον Νίκο Ρεγκούκο. Ήσαν τότε όλοι τους στο λυκόφως της καριέρας τους και εγώ μόλις τότε άρχισα να αγωνίζομαι με την Εθνική Ελλάδας.

Της δικής μου γενιάς ήταν ο Χρήστος Παπανικολάου, ο Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, ο Δήμος Μαγκλάρας, ο Μπαμπαρούτσης, ο Μπαμπανιώτης, ο Μπιρμπίλης και οι δικοί μας, Χάρης Αϊβαλιώτης, Λουκάς Λουκά, Χάρης Δημητρίου, Γιώργος Μικελλίδης.

- Συγκρίνοντας τις συνθήκες της δικής σας εποχής με τις σημερινές, πως θα σχολιάζατε την αθλητική σας σταδιοδρομία ;

Χωρίς να θέλω να μειώσω τους αθλητές της σημερινής εποχής, πρέπει να σας πω ότι τόσο οι συναθλητές μου όσο και εγώ αδικηθήκαμε. Γιατί το λέω έτσιμ είναι που πιστεύω ότι πετυχαίναμε μεγαλύτερα ρεκόρ εάν υπήρχε ο συναγωνισμός της τωρινής εποχής και οι ευκαιρίες συμμετοχής σε αγώνες που έχουν τώρα οι σημερινοί αθλητές. Εάν υπήρχαν επίσης οι ανάλογες γηπεδικές εγκαταστάσεις και η οικονομική στήριξη που υπάρχει στους αθλητές σήμερα, σίγουρα θα είχαν και οι αθλητές της γενιάς μου καλύτερα αποτελέσματα.

Εμείς αγωνιζόμασταν πρώτα από όλα για την ιδέα του αθλητισμού, για τον εαυτό μας, για τον προπονητή μας αλλά και για την πατρίδα μας. Προετοιμαζόμασταν σε γήπεδα με χώμα και είχαμε μόνο μία - δύο ευκαιρίες συμμετοχής σε αγώνες στο εξωτερικό.

- Αν σας ρωτούσαμε να μας πείτε ποιος ήταν π σημαντικότερος σταθμός της σταδιοδρομίας του κ. Μιχαηλίδη - αθλητή, τι θα ξεχωρίζατε ; 

Ήταν το 1967 η ανάδειξη μου μαζί με τον Χρήστο Παπανικολάου σαν των κορυφαίων αθλητών και η βράβευση μου από τον αντίστοιχο Οργανισμό του σημερινού ΠΣΑΤ.

Παράλληλα με το έπαθλο βράβευσης, εδίδετο από το Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, μία υποτροφία για το προπονητικό κέντρο στο Καλαμαζούτ του Μίσσινγκαμ. Ήταν ένα εξειδικευμένο Κέντρο με υπεύθυνο τον Ελληνοαμερικάνο Τζιώρτζ Ντένις. Απ΄εκεί είχα αποκομίσει φανταστικές εμπειρίες και είχα την ευκαιρία να αποκτήσω δίπλωμα παρακολούθησης προπονητικής για έξι (6) μήνες.

Να κάνω εδώ μια παρένθεση και να αναφέρω ότι η εξάμηνη παρακολούθηση μου δεν αναγνωρίσθηκε μετέπειτα σαν κανονική φοίτηση γι΄αυτό και στην επαγγελματική μου ανέλιξη αυτό δεν μέτρησε.

Από αγωνιστικής πλευράς τόσο εγώ όσο και ο Χρήστος Παπανικολάου σταθήκαμε άτυχοι γιατί όλη η προετοιμασία στο Καλαμαζούτ γινόταν για αγώνες κλειστού στίβου, ενώ η δική μας κατεύθυνση ήταν για την καλοκαιρινή περίοδο με έμφαση τους Βαλκανικούς Αγώνες. Οι συνθήκες προπόνησης ήταν πρωτόγνωρες και δεν βοηθηθήκαμε σημαντικά, παρά το γεγονός ότι στο τέλος είχα πετύχει νέο Πανελλήνιο Ρεκόρ Κλειστού Στίβου.

Οι ΗΠΑ την τότε εποχή ήταν πολύ πιο μπροστά από πλευράς προπονητικής σε σύγκριση με την Ευρώπη, γι' αυτό και η εκεί φοίτησή μου ήταν για μένα μια μοναδική ευκαιρία ανέλιξης στον τομέα αυτό.

ermatismnos

- Το 1969 επιστρέφετε στην Κύπρο και από αθλητής αναλαμβάνετε προπονητής ταυτόχρονα με το διορισμό σας στη Δημόσια Εκπαίδευση. Μιλήστε μας γι' αυτό το στάδιο της ζωής σας.

Το 1969 επέστρεψα στην Κύπρο και ταυτόχρονα τερμάτισα τη σταδιοδρομία μου σαν αθλητής. Ο διορισμός μου στην εκπαίδευση με οδήγησε σε αυτήν την απόφαση. Ταυτόχρονα ανέλαβα προπονητής στο ΓΣΠ και παρέμεινα στην προπονητική μέχρι το 1985. Παράλληλα με τον στίβο ασχολήθηκα και με το ποδόσφαιρο στο οποίο είχα κάνει μετεκπαίδευση στη φυσική κατάσταση. Δούλεψα στο ΑΠΟΕΛ μαζί με τον Πάνο Μάρκοβιτς την εποχή της ένδοξης πορείας του στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα - εποχή που θεωρώ την πιο επιτυχημένη στην ιστορία του σωματείου. Την τότε εποχή εργάστηκα παράλληλα και στην Εθνική Ομάδα Ποδοσφαίρου μέχρι την ημέρα που εγκατέλειψα την προπονητική. 

- Εκτός από το Στίβο και το Ποδόσφαιρο, σας βρίσκουμε και στην Καλαθόσφαιρα σαν παίκτη και σαν προπονητή. Τελικά η αγάπη σας για την Καλαθόσφαιρα δεν είχε σβήσει.

Είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ με την Καλαθόσφαιρα, γι' αυτό αγωνίστηκα σαν παίκτης στο ΑΠΟΕΛ και αργότερα σαν προπονητής. Είχα το χρόνο όταν επέστρεψα στην Κύπρο και εφόσον οι συνθήκες της τότε εποχής το επέτρεπαν, αγωνίστηκα για μερικά χρόνια. Είναι χαρακτηριστικές "οι μάχες" που έδωσε ο Ντίνος Μιχαηλίδης στα ανοικτά γήπεδα της καλαθόσφαιρας της τότε εποχής με τον επίσης πολυτάλαντο αθλητή Παναγιώτη Πιερή. Η σκληράδα, το πάθος, η αγωνιστικότητα των δύο αθλητών, αλλά και το εκτόπισμα που είχαν, χάρισαν ανεπανάληπτες στιγμές στους φίλους της Καλαθόσφαιρας σε Λευκωσία και Λάρνακα. Είναι αξιοσημείωτο να αναφερθεί εδώ και το χαρακτηριστικό σύνθημα που είχαν καθιερώσει να λένε οι Λευκωσιάτες φίλαθλοι της τότε εποχής, κάθε φορά που ο Παναγιώτης Πιερής τύχαινε να επισκεφθεί την πρωτεύουσα. Σε κάθε φάση λοιπόν στην οποία εμπλέκονταν οι δύο καλαθοσφαιριστές ακουγόταν το σύνθημα "Ο Πιερής κουντά", θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να υποδείξουν στους διαιτητές να του καταλογίσουν φάουλ. 

- Συγκρίνοντας τους δύο σταθμούς της ζωής σας σαν αθλητής και σαν προπονητής, πιο θα ξεχωρίζατε ;

Αναμφίβολα όλα τα χρόνα που πέρασα είτε σαν αθλητής είτε σαν προπονητής, ήταν για μένα ξεχωριστός σταθμός της ζωής μου. Ξεχωρίζω όμως την προπονητική και θεωρώ ότι αυτή σημάδεψε έντονα τη ζωή μου. Είναι τομέας που δημιουργείς, που ταυτίζεσαι με την ψυχολογία του αθλητή, που γίνεσαι φίλος με τους αθλητές και συνάμα συμμερίζεσαι τα πάντα που τους συμβαίνουν συμμετέχοντας σρις χαρές και στις λύπες τους. Είναι ένα συναίσθημα που ομορφαίνει πάντα την ζωή μου γιατί τότε ζούσα την κάθε στιγμή, κάτι που έχει μείνει βαθιά χαραγμένο μέσα μου. Την εποχή που ασχολήθηκα με την προπονητική, η απασχόληση γινόταν περισσότερο για το μεράκι που είχα και η αγάπη που κουβαλόυσα μέσα μου, ο ζήλος γι΄αυτό που έκανα παρά τη δόξα και το χρήμα. Εξ' άλλου η αμοιβή μας τότε σαν προπονητές για πολλά χρόνια ήταν μόνο £ 10 το μήνα. 

- Σαν προπονητής στίβου αναδείξατε σημαντικά ονόματα που αποτελούσαν τότε και τα βασικά στελέχη των Εθνικών Ομάδων της Ελλάδας. Να θεωρήσουμε ότι υπήρχε η αναγνώριση από τον Ελλαδικό χώρο ;

Ευτύχησα να έχω κάτω από την προπονητική μου ευθύνη σημαντικούς αθλητές στίβου που στελέχωναν τις Εθνικές Ομάδες της Ελλάδας. Πέτυχαν σημαντικές διακρίσεις και κατέρριψαν Ρεκόρ σε όλες τις κατηγορίες. Ο ΣΕΓΑΣ στον οποίο υπαγόταν η Τ.Ε.Σ.Κ. αναγνώρισε και εκτίμησε τη δουλειά μου., γι' αυτό με επέλεξε σαν προπονητή των Εθνικών Ομάδων της Ελλάδας, ενώ σε μια συγκεκριμένη χρονιά είχα επιλεγεί και ως ο κορυφαίος προπονητής στον Ελλαδικό χώρο.

Πρέπει να σας πω ότι είχα την τύχη την τότε χρονική περίοδο να είμαι ο Τεχνικός Σύμβουλος της Τ.Ε.Σ.Κ. και στο πηδάλιο της να βρίσκεται ο αείμνηστος Αντώνης Παπαδόπουλος που κατείχε τότε και την θέση του Προϊστάμενου Φυσικής Αγωγής στο Υπουργείο Παιδείας. Ήταν για μένα αυτή η παρουσία στους δύο χώρους, ο πιο επιτυχημένος συνδυασμός θέσεων για τον κλάδο των Γυμναστών και κατ' επέκταση του Κυπριακού Αθλητισμού. Άλλωστε είναι σε όλους γνωστό πως η μορφή του άφισε ανεξίτηλα την σφραγίδα του στις έννοιες του "ΕΥ ΑΓΩΝΙΖΕΣΘΑΙ" και "FAIR PLAY" . 

meeting

- Το 1985 εγκαταλείπετε την προπονητική και αναλαμβάνετε Τεχνικός Σύμβουλος στην Κυπριακή Ολυμπιακή Επιτροπή. Τί σας ώθησε να κατευθυνθείτε προς αυτόν τον τομέα ;

Ήταν η εποχή που η Κυπριακή Ολυμπιακή Επιτροπή αναδιοργανωνόταν και ο Πρόεδρος της κ. Κίκης Λαζαρίδης μου εμπιστεύτηκε αρχικά τη θέση του Τεχνικού Συμβούλου και του Διευθυντη αργότερα. Για μένα ήταν μια πραγματική πρόκληση για να ασχοληθώ με άλλους τομείς του αθλητισμού. 

- Πώς χαρακτηρίζετε την παρουσία σας στην ΚΟΕ και ποιά είναι τα σημαντικά σημεία που μπορείτε να μας αναφέρετε από την ανάμειξή σας στα της διοίκησης της ΚΟΕ ;

Στην ΚΟΕ παρέμεινα μέχρι το 1996 και αποχώρησα λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα. Θεωρώ πως η παρουσία μου στον χώρο της ΚΟΕ ήταν επικοδομητική έχοντας παράλληλα την ευκαιρία να γνωρίσω μία άλλα διάσταση του αθλητισμού. Μου δόθηκε η ευκαιρία να εισέλθω στο διεθνή χώρο του Αθλητισμού και της αθλητικής Διοίκησης, αλλά κυρίως να αναμειχθώ με τον Ολυμπισμό.

Η σημαντικότερη στιγμή της παρουσίας μου στην ΚΟΕ είναι οπωσδήποτε η εγκαθίδρυση της Ολυμπιακής Ακαδημίας το 1987 και η ανάθεση σε μένα της θέσης του Κοσμήτορα ΕΟΑΚ. Με τη δημιουργία της Ολυμπιακής Ακαδημίας δόθηκε η ευκαιρία στον Κύπριο παράγοντα, στον αθλητή, στον φίλαθλο, αλλά κυρίως στον απλό πολίτη, να νγωρίσει τις Ολυμπιακές αξίες και να εμβαθύνει στην πραγματική έννοια της φιλοσοφίας του αθλητιμού και του Ολυμπισμού.

- Θεωρείτε ότι η εγκαθίδρυση της Ολυμπιακής Ακαδημίας ήταν ο μεγαλύτερος σταθμός της ζωής σας στον τομέα του Διοικητικού Στελέχους και του αθλητικού παράγοντα ;

Τη θεωρώ σαν την κορυφαία στιγμή της παρουσίας μου στην Ολυμπιακή Επιτροπή. Είχα τη χαρά να γνωρίσω από κοντά ανθρώπους που υπηρέτησαν τον Ολυμπισμό και τις αξίες του, ανθρώπους ιδεολόγους που υπηρέτησαν την πραγματική ιδέα του αθλητισμού. Καταξιωμένες προσωπικότητες όπως ο Κλεάνθης Παλαιολόγος και ο Όττο Σίμιτσεκ μου έδωσαν την ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί τους και να αναπτύξω ιδιαίτερα φιλικές σχέσεις. Με έμπασαν στη βαθιά φιλοσοφία του Ολυμπισμού, κάτι που με έκανε να νιώσω τις πραγματικές του διαστάσεις.

Πρέπει να σας πω ότι η συνεχής ενασχόλησή μου με τον Ολυμπισμό τείνει να καταστεί ¨εθισμός¨. Ο Ολυμπισμός είναι τόσο πολυδιάστατος και τόσο ανεξάντλητη η πηγή γνώσεων που αντλείς από αυτό, που δύσκολα μπορεί κανείς να αντιληφθεί την φιλοσοφία του αν δεν εμβαθύνει ή καλύτερα να βιώσει μέσα από αυτόν.

Η ιδεολογία του Ολυμπισμού όσο την μελετάς και εμβαθύνεις σ' αυτή σε κάνει καλύτερο άνθρωπο σ΄όλες τις εκφάνσεις της καθημερινής σου ζωής. 

- Η Ολυμπιακή Ακαδημία επι των ημερών σας έτυχε σημαντικής αναγνώρισης από τη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία. Που αφείλεται αυτό και πώς εκτιμάτε τη συμμετοχή των Κυπρίων στα θέματα του Ολυμπισμού ;

Η Ολυμπιακή Ακαδημία της Κύπρου εθεωρείτο και θεωρείται σαν μια από τις καλύτερες Ολυμπιακές Ακαδημίες στο Παγκόσμιο αθλητικό χώρο. Αυτό οφείλεται τόσο στην έντονη δραστηριότητα και το έργο που επιτέλεσε και επιτελεί όσο και στα εξαιρετικά στελέχη που διαθέτουμε και τα οποία συμμετείχαν πριν και μετά την εγκαθίδρυση, σε πλείστες Διεθνείς Ολυμπιακές Συνόδους και Ολυμπιακά Συνέδρια.

Αξίζει να σας πω ότι η εκτίμηση αυτή, ανήκει στον μέχρι πρότινος πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας Δρα Νίκο Φιλάρετο, ένα άτομο καταξιωμένο στον χώρο του Ολυμπισμού, ο οποίος θεωρείται από όλους και σαν ένας ανεκτίμητος φίλος της Κύπρου. Όπως ο ίδιος ο κ. Φιλάρετος έλεγε και πίστευε, "η φιλοσοφία του Ολυμπισμού ταυτίζεται απόλυτα με την Κυπριακή Κουλτούρα και τον Πολιτισμό, γιατί οι Κύπριοι βιώνουν πιο εύκολα όχι μόνο από τους ξένους, αλλά ακόμη και από τους Ελλαδίτες τη θεωρία του Ολυμπισμού".

Η εκτίμηση αυτή καταδεικνύει και τη ελληνικότητα των Κυπρίων, αφού η όλη φιλοσοφία της θεωρείας του Ολυμπισμού είναι διεθνώς αποδεκτή ότι είναι Ελληνική. 

- Ο Δρ Νίκος Φιλάρετος για όσους τον γνώρισαν, αποτελεί μία ξεχωριστή προσωπικότητα μέσα στο Ολυμπιακό κίνημα. Εσείς που τον γνωρίσατε από κοντά πως εκτιμάτε την προσφορά του στη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία ;

Αναμφίβολα ο κ. Φιλάρετος ήταν ο Εκφραστής του Ολυμπισμού και ο άνθρωπος που αναδιοργάνωσε και έθεσε πάνω σε άλλες βάσεις τη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία. Για την Κύπρο ήταν ένας πραγματικός φίλος και ο βασικός παράγοντας που βοηθούσε και στήριζε τη διάδοση του Ολυμπισμού στην πατρίδα μας, ενώ η αποχώρηση του αφήνει ένα τεράστιο κενό στο Διεθνές Ολυμπιακό Κίνημα.

Προσωπικά τρέφω προς αυτόν μια ιδιαίτερη αγάπη και εκτίμηση. Μέσα από τη στενή μας συνεργασία μου έδωσε την ευκαιρία να είμαι βασικός ομιλητής σε Σύνοδο της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας, απευθυνόμενος σε προσωπικότητες του Διεθνούς Αθλητικού στερεώματος. Για μένα αυτό είναι το μεγαλύτερο επαγγελματικό επίτευγμα που καταξιώθηκα σαν άνθρωπος να βιώσω. Είναι αυτό που μέχρι σήμερα με κάνει να νοιώθω πραγματικό δέος. Γιατί πιστέψετε με, το να ζήσεις έστω και για λίγο στο χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας είναι καταξίωση, είναι ένα αθλητικό θαύμα. 

- Με την αποχώρησή σας από την ΚΟΕ, βρεθήκατε αναμεμιγμένος στα Διοικητικά του Γυμναστικού Συλλόγου ¨Τα Παγκύπρια¨Λευκωσίας και ειδικότερα στην Εφορία του Συλλόγου. Ο Γ.Σ.Π. για χρόνια βρισκόταν σε μια φθίνουσα πορεία, ενώ, τα τελευταία χρόνια έχει μια ουσιαστικά ανοδική πορεία. Μπορείτε να μας εξηγήσετε την αναστροφή αυτή της πορείας;

Η καθήλωση του Συλλόγου για μεγάλη χρονική περίοδο οφειλόταν αποκλειστικά στην έλλειψη των δικών του χώρων και των οικονομικών μέσων που απαιτούντο για την ανάπτυξη και στήριξη του αθλητισμού. Η φιλοξενία του ΓΣΠ στο Μακάρειο στάδιο και η έλλειψη των δικών του προπονητικών εγκαταστάσεων, επηρέασε ακόμη γενικότερα και αυτή την ανάπτυξη του στίβου στην Επαρχία Λευκωσίας.

Από το 2000 και με τη δημιουργία των δικών μας κτιριακών χώρων, είχαμε όλα τα εχέγκυα που απαιτούνται στη καλλιέργεια του στίβου. Η οικονομική ευχέρεια που απέκτησε ο ΓΣΠ, βοήθησε στη σωστή στελέχωση για την ανάπτυξη του αθλητισμού με δεκαεπτά (17) προπονητές. Παράλληλα το Διοικητικό ενδιαφέρον που υπάρχει και ιδιαίτερα αυτό του Προέδρου κ. Δώρου Ιωαννίδη, οδηγούν το Σύλλογο στην κορυφή του αθλήματος. 

- Σαν αναγνώριση του έργου και της προσφοράς σας ο Κυπριακός Οργανισμός Αθλητισμού, το 1996 σας αναθέτει την ευθύνη του Αναπτυξιακού Προγράμματος σε Παγκύπρια βάση. Με τη συμπλήρωση δέκα (10) χρόνων από την εφαρμογή του θα μπορούσατε να μας εκτιμήσετε την μέχρι σήμερα πορεία του ;

Η εφαρμογή του Αναπτυξιακού Προγράμματος ήταν μια αναγκαιότητα στη δομή του αθλητισμού μας. Ήταν ένας βασικός τομέας που έλειπε από όλα τα αθλήματα στη σωστή δόμηση του αθλητισμού.

Το Αναπτυξιακό Πρόγραμμα στήριξε και στηρίζει τις Ακαδημίες των Σωματείων και των Συλλόγων, οι οποίες ουσιαστικά υπολειτουργούσαν. Όσο περνά ο χρόνος η αναγκαιότητα της εφαρμογής του προγράμματος γίνεται ακόμη πιο επιτακτική, αν ληφθεί υπόψη ότι πέραν των ξένων αθλητών που κατακλύζουν τις ομάδες μας, τα τελευταία χρόνια είναι και η μαζική κάθοδος των Κοινοτικών.

Συνέπεια της όλης κατάστασης είναι οι Κύπριοι αθλητές να περνούν σε δεύτερη μοίρα και η πορεία των διαφόρων αθλημάτων να κατευθύνεται ως επί το πλείστον από μη Κύπριους. Γι΄αυτό ο Αναπτυξιακός Αθλητισμός επιβάλλεται να έχει πιο πολλή στήριξη και ενίσχυση, ώστε να τεθούν οι σωστές βάσεις και η αναγκαία υποδομή για περαιτέρω ανάπτυξη και αναβάθμιση του επιπέδου του Κυπριακού αθλητισμού.

- Σαν ένα από τα άτομα που κατά την άποψη μας θεωρείστε από τους πλέον ειδήμονες του αθλητισμού στην Κύπρο, θα μπορούσατε να μας εκτιμήσετε τι σημερινό επίπεδο στο οποίο βρίσκεται ο Κυπριακός αθλητισμός και πως πρέπει να γίνουν τα επόμενα βήματα ;

Έγιναν πολλά βήματα προόδου, τα οποία όμως δεν συμβαδίζουν με τα ανάλογα βήματα προόδου που έγιναν σε άλλες χώρες που βρίσκονται σε αντίστοιχα μεγέθη με εμάς. Θεωρώ ότι υστερούμε σε δύο βασικούς τομείς, στην Οργάνωση και στον Προγραμματισμό.

Οι δύο αυτοί βασικοί τομείς μπορούν να γίνουν μόνο από εξειδικευμένα άτομα, από αυτούς που σπούδασαν την επιστήμη αθλητισμού. Γι΄αυτό και απαιτείται η επαγγελματικότητα στον αθλητισμό. Οι παράγοντες, την προσφορά των οποίων εκτιμώ ιδιαίτερα, θα πρέπει να μένουν καθαρά σε θέματα Διοίκησης των Σωματείων, των Συλλόγων, των Ομοσπονδιών και των άλλων Φορέων του αθλητισμού μας. Η Εκτελεστική ευθύνη θα πρέπει να ανατίθεται σε επαγγελματίες και σε εξειδικευμένα άτομα.

Ο αθλητισμός μας χρειάζεται περισσότερη επιστημονική στήριξη και επαγγελματισμό, αν θέλουμε τα επόμενα χρόνια να πετύχουμε ακόμα πιο σημαντικές διακρίσεις. Κατά την άποψη μου, μπορεί το 2008 να εξασφαλίσουμε ακόμη και μετάλλιο στην Ολυμπιάδα της Κίνας, γιατί διαθέτουμε αθλητές υψηλού επιπέδου. Αν όμως συμβεί αυτό, θα είναι τυχαίο γεγονός και όχι εξαιτίας κάποιου καλά οργανωμένου προγραμματισμού και συγκεκριμένων στόχων. 

- Θεωρείτε πως για την υλοποίηση των στόχων θα πρέπει το κράτος να διαθέσει περισσότερα χρήματα στον αθλητισμό ;

Τα χρήματα είναι πάντοτε αναγκαία στην ανάπτυξη του αθλητισμού. Όσα όμως και αν επενδύσουμε θα πάνε χαμένα, προηγούμενα δεν υλοποιηθούν οι δύο βασικοί παράγοντες που προανέφερα.

Για μένα πανάκεια του αθλητισμού δεν είναι τα χρήματα, για μένα πανάκεια είναι ο ανθρώπινος παράγοντας. Θέλω να επισημάνω επίσης ότι είναι καιρός πλέον ο καθένας που είναι αναμειγμένος στα του αθλητισμού, να αναλάβει τον ρόλο που του αρμόζει. Οι ειδήμονες για όλα τα θέματα δεν υπάρχουν πλέον. Θα πρέπει να δοθούν οι ευκαιρίες στα κατάλληλα εξειδικευμένα άτομα να αναδείξουν τις γνώσεις και τις ικανότητες τους. Ο Αθλητισμός είναι επιστήμη και έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίζεται.

Από τα αρνητικά που επισημαίνω σήμερα και που θεωρώ ότι αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα στην ανάπτυξη του αθλητισμού μας είναι κυρίως οι πελατειακές σχέσεις που υπάρχουν, η νοοτροπία της καθημερινότητας και προ πάντων η έλλειψη οράματος. Γι' αυτό και το επαναλαμβάνω συνεχώς "ο αθλητισμός χρειάζεται περισσότερο επαγγελματισμό και λιγότερο ερασιτεχνισμό".

 Ντίνος Μιχαηλίδης κατευθύνει τους μικρούς αθλητές στο ΓΣΠ

- Αν σας ζητούσαμε να μας πείτε κάποια ονόματα που κατά την άποψή σας ξεχωρίζουν στον Ελλαδικό και Κυπριακό αθλητισμό σας προσωπικότητες, σε ποιούς θα αναφερόσαστε ;

Θα αναφερθώ σε τρία άτομα που για μένα χρήζουν ιδιαίτερης μνείας γιατί έχουν επηρεάσει και τη δική μου πορεία στον αθλητισμό. 

Γιώργος Παπαβασιλείου - Ήταν ο μεγαλύτερος αθλητής στον Ελλαδικό χώρο που αδικήθηκε λόγω εποχής. Αν βρισκόταν τότε σε διαφορετικές συνθήκες από αυτές που υπήρχαν την εποχή του, θα εμνημονεύετο μέχρι σήμερα σαν ένας από τους καλύτερους αθλητές στον Παγκόσμιο αθλητισμό. 

Βασίλης Σακκελλαράκης - Ο προπονητής που με ενέπνευσε και με καθοδήγησε σωστά όταν ήμουν αθλητής. 

Αντώνης Παπαδόπουλος - Αθλητισμός υπάρχει γιατί στο πηδάλιο του ήταν ο Αντώνης Παπαδόπουλος. 

- Περάσατε μέσα από όλες τις βαθμίδες του αθλητισμού, σαν αθλητής, σαν προπονητής, σαν παράγοντας. Ρωτώντας σήμερα αν μετανοίωσατε για κάτι τί θα απαντούσατε ;

Μετάνοιωσα που εγκατέλειψα την προπονητική. Για μένα ήταν ιερός χώρος, χώρος δημιουργίας και ανάδειξης των δυνατοτήτων διδασκαλίας, κατεύθυνσης και καθημερινής τριβής. Ήμουν κοντά στον αθλητή, συμμετέχοντας στο σύνολο της αγωνιστικής του πορείας ζώντας από κοντά τις χαρές και τις λύπες του. 

- Σαν επίλογο ποιό είναι το δικό σας μύνημα ;

Επειδή υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση στη σημασία του Αθλητισμού τη σημερινή εποχή, θέλω να δώσω το μήνυμα ότι στον αθλητισμό δεν προσφέρεις, αντίθετα από τον αθλητισμό μόνο παίρνεις.

 

 - Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στο τριμηναίο περιοδικό της ΚΟΕΑΣ (Τα Νέα του Στίβου) το 2006